Chapter 1
Mijn naam is Hildebrand. Ik ben student en ik woon in Haarlem. Ik heb een neef in Amsterdam. Hij heet Robertus Nurks.
Nurks is eerlijk en trouw. Toch vind ik hem niet aardig. Hij zegt altijd iets lelijks. Over je hoed, over je jas, over je schoenen. Hij vindt je zwakke plek, en dan lacht hij.
Op een zaterdag krijg ik een brief van hem. ‘Morgen kom ik naar Haarlem,’ schrijft hij. ‘We gaan samen naar de Haarlemmerhout.’ De Haarlemmerhout is een mooi bos bij de stad.
Ik zucht. Mijn vriend Boerhave logeert bij mij. Hij studeert voor dokter. Morgen willen we wandelen naar Velzen. We willen planten zoeken en slakken. Dat plan gaat nu niet door.
Zondag om één uur staat Nurks in de kamer. ‘Hallo, Rob!’ zeg ik. ‘Dit is mijn vriend Boerhave.’
‘Dag, meneer,’ zegt Nurks. Hij kijkt niet naar ons, maar in de spiegel. ‘Wat een lange weg vanaf de poort! En wat een klein, gek stadje is Haarlem.’
Ik geef hem een sigaar. Hij bijt de punt eraf en trekt een vies gezicht. ‘Rook je nog steeds niet, Hildebrand? Dat staat zo gek. Ik ken nog iemand die niet rookt. Een heel nare kerel.’
Boerhave gaat even weg. Meteen zegt Nurks: ‘Wat is je vriend lelijk! Net of een paard hem heeft geschopt.’ Ik zeg niets. Boerhave is helemaal niet lelijk.
We drinken koffie. Boerhave drinkt zijn koffie zonder melk. ‘Dat is slecht voor je huid,’ zegt Nurks. ‘Ik ben bijna dokter,’ zegt Boerhave. ‘Dat heb ik nooit gehoord.’ Nurks lacht. ‘Dokters! Ik vertrouw geen enkele dokter. Zelfs niet met mijn kat.’
Dan wandelen we naar het bos. Er zijn veel mensen. ‘Wat zien de mensen in Haarlem er ouderwets uit!’ roept Nurks. Heel hard, zodat iedereen het hoort.
We gaan zitten bij een café in het bos. ‘Wat een mooi vest heb je aan, Hild,’ zegt Nurks. ‘Jammer dat het uit de mode is.’ Het vest is nieuw. Ik draag het vandaag voor het eerst. Snel steek ik mijn voeten onder de tafel. Ik weet wat hij over mijn .
Een oude man aait een lieve hond. ‘Wat een lelijk beest!’ zegt Nurks. Een heer heeft een scheur in zijn broek. Nurks wijst en lacht. De heer wordt zo rood als een tomaat.
Een jongen brengt de limonade. Zijn jas is veel te groot. ‘Is dat een jas van je vader?’ vraagt Nurks. ‘Ik heb geen vader,’ zegt de jongen zacht. Dat doet mij pijn.
Dan komt er muziek. Drie arme vrouwen spelen harp en viool. ‘Wat lelijk!’ lacht Nurks. Hij stopt zijn vingers in zijn oren. De vrouw met de harp zingt een lied. ‘Wat is ze lelijk als ze zingt,’ zegt Nurks hardop.

De zangeres komt langs met een bordje voor geld. ‘Hoeveel noten kun jij eigenlijk zingen?’ vraagt Nurks gemeen. Maar hij legt wel een grote munt op het bordje. Zo is hij nu eenmaal.
‘Ik vind de muziek wel vrolijk,’ zeg ik. Nurks mij . ‘ je, Hildebrand? Ik dat jij .’
Word boxes hidden. To bring them back, open the Aa menu and turn on Chapter words.
Chapter 2
This chapter is in the full book
Read every chapter with Pro, or buy the book to keep it.
Chapter 3
This chapter is in the full book
Read every chapter with Pro, or buy the book to keep it.
Chapter 4
This chapter is in the full book
Read every chapter with Pro, or buy the book to keep it.
Chapter 5
This chapter is in the full book
Read every chapter with Pro, or buy the book to keep it.
Chapter 6
This chapter is in the full book
Read every chapter with Pro, or buy the book to keep it.
The end
’s Avonds brengen we hem naar de koets. Hij steekt zijn hoofd nog even uit het raam. ‘Niet veel zaaks!’ roept hij. Dan rijdt de koets weg.
Boerhave en ik lopen nog even buiten de stad. De zon gaat rood onder. ‘Morgen wordt het mooi weer,’ zeg ik. Boerhave lacht. Hij denkt aan planten en slakken. Mijn neef is hij al snel vergeten.