Om half drie ’s nachts komen Betsy en haar man Henk thuis. Ze wonen aan het Nassauplein. Eline woont bij hen in huis. Ze is nog wakker.
‘Was het leuk?’ vraagt Eline. ‘Ja, heel leuk,’ zegt Betsy. ‘Maar Henk was weer saai. Ik ben moe.’ Eline legt even haar hoofd op Betsy’s schouder. Dan gaat ze weg.
In de gang voelt Eline zich alleen. Ze gaat naar beneden. Henk staat in de eetkamer. Hij maakt een warm drankje. Henk is groot en blond. Hij houdt veel van Eline.
‘Is er iets, meisje?’ vraagt hij. Dan begint Eline te huilen. Ze loopt door de kamer. ‘Mijn leven heeft geen doel,’ zegt ze. ‘Niemand heeft mij nodig.’ Henk weet niet goed wat hij moet zeggen. Hij zegt een paar lieve woorden.
‘Je bent gek,’ zegt hij dan. ‘We houden allemaal van je!’ Hij schudt haar zacht bij haar armen. Eline moet lachen. Op de trap tilt hij haar op. ‘Henk, laat los!’ fluistert ze.