Een paar dagen later krijgt hij een brief en een groot pak papier. Sjaalman schrijft: ‘Ik ben dichter en schrijver. Ik zoek geld voor een boek. Wilt u mij helpen?’ Droogstoppel lacht. Een dichter! Nee, dank je wel.
Maar in het pak zit veel meer. Er zitten gedichten in, en verhalen over Java. Er is ook een verslag over koffie, met veel cijfers. Droogstoppel denkt: dit is goed voor mijn werk. Hij wil een boek maken. Een boek over de koffieveilingen.
Bij hem in huis woont een jonge Duitser: Ernest Stern. Stern schrijft graag. Hij mag het boek schrijven, met de papieren van Sjaalman. Zo begint het verhaal van Max Havelaar.