Hoofdstuk 1
Amsterdam, lang geleden. Sara Burgerhart was bijna twintig jaar. Ze was een vrolijk meisje met mooi bruin haar. Ze hield van muziek, van boeken en van gezellige mensen. Maar haar leven was op dat moment helemaal niet vrolijk.
Toen Sara twaalf was, stierf haar vader. Hij was koopman in thee. Op een hete dag werkte hij te hard, en drie dagen later was hij dood. Haar moeder was zo verdrietig dat ze ook ziek werd. Het laatste jaar zorgde Sara dag en nacht voor haar, samen met Pieternel, de trouwe meid. Maar toen Sara geen zeventien , haar .
Sara's vader had zijn beste vriend als voogd gekozen: meneer Abraham Blankaart. Haar moeder koos er nog een voogd bij: haar oudere zus, tante Zuzanna Hofland. Sara ging bij tante wonen, en tante kreeg daar elk jaar zevenhonderd gulden voor.
Tante Hofland zei dat ze heel vroom was. Ze ging om met mensen die veel baden en zuchtten. Maar tante was hard en gierig. Muziek, romans, mooie kleren en dansen vond ze allemaal zondig.
Sara moest een lelijke jurk dragen en een muts die zo groot was dat alleen het puntje van haar neus eruit kwam. Ze kreeg weinig te eten. Elke avond moest ze voorlezen uit saaie vrome boekjes, terwijl tante zuchtte en de meid snurkte. Soms gaf tante haar een klap.
In het huis woonde ook Bregt, de oude meid. Bregt gaf tante altijd gelijk en dronk stiekem. Vaak kwam broeder Benjamin langs. Hij preekte graag, maar hij was lui en hij at nog liever.
Meneer Blankaart was voor zaken in Parijs. Sara schreef hem over haar ellende. Eindelijk kwam er antwoord. ‘Lieve jonge juffrouw, uw tante is niet goed voor u. Als u het echt niet meer volhoudt, en u vindt een net huis, dan betaal ik voor u. Over zes maanden kom ik thuis. Ik heb veel voor u .’
Zes maanden! Dat duurde veel te lang. Kort daarvoor had Sara een oude schoolvriendin gezien, Letje de Brunier. Letje woonde bij een lieve weduwe aan de Keizersgracht. ‘Kom toch bij ons wonen,’ zei ze.
Op een woensdag speelde Sara een paar nieuwe liedjes op haar klavier. Tante werd woedend en gaf haar een klap. Op dat moment ging de bel. Broeder Benjamin kwam binnen, in een paarse kamerjas. ‘Lieve Saartje,’ zei tante opeens heel zoet, ‘bak jij eens wat pannenkoekjes? ze .’
‘Goed, tante,’ zei Sara. Ze ging naar de keuken en bakte het ene pannenkoekje na het andere. Maar ze at ze allemaal zelf op.

Aan tafel bad Benjamin wel een kwartier lang. Daarna vroeg tante: ‘Waar zijn de pannenkoekjes, Saartje?’
‘Die zitten in mijn maag, tante.’
Sara gooide haar servet neer, per ongeluk tegen de pruik van Benjamin, en rende naar haar kamer. Ze de . Die ze en . Ze het , en . Maar ze had : ze .
Woordblokken verborgen. Zet ze terug via het Aa-menu met Hoofdstukwoorden.
Hoofdstuk 2
Dit hoofdstuk staat in het volledige boek
Lees elk hoofdstuk met Pro, of koop het boek om het te houden.
Hoofdstuk 3
Dit hoofdstuk staat in het volledige boek
Lees elk hoofdstuk met Pro, of koop het boek om het te houden.
Hoofdstuk 4
Dit hoofdstuk staat in het volledige boek
Lees elk hoofdstuk met Pro, of koop het boek om het te houden.
Hoofdstuk 5
Dit hoofdstuk staat in het volledige boek
Lees elk hoofdstuk met Pro, of koop het boek om het te houden.
Hoofdstuk 6
Dit hoofdstuk staat in het volledige boek
Lees elk hoofdstuk met Pro, of koop het boek om het te houden.
Hoofdstuk 7
Dit hoofdstuk staat in het volledige boek
Lees elk hoofdstuk met Pro, of koop het boek om het te houden.
Hoofdstuk 8
Dit hoofdstuk staat in het volledige boek
Lees elk hoofdstuk met Pro, of koop het boek om het te houden.
Einde