Had ik maar / Was ik maar 

Je drukt duidelijke spijt over een actie in het verleden uit met had ik maar + perfectum en was ik maar + perfectum.

Het woordje maar drukt hier de spijt uit. 

• Was ik maar nooit op vakantie gegaan. 
• Had ik de deur maar op slot gedaan! Dan hadden ze niet ingebroken.

Tip: had … had in de spreektaal

Voor iets in het verleden dat niet is gebeurd, kun je in de hoofdzin zou + hebben/zijn + voltooid deelwoord gebruiken. In de spreektaal zeggen de meeste mensen gewoon twee keer had (of was). Beide vormen zijn correct.

• Als ik het had geweten, had ik het gezegd. (Dit hoor je het vaakst.)
• Als ik het had geweten, zou ik het hebben gezegd. (Ook correct, iets formeler.)
• Als je eerder was vertrokken, was je op tijd geweest.

Leer hier meer over het plusquamperfectum